densytometriaPracownia Densytometrii Rentgenowskiej

Densytometria jest jedynym z dokładniejszych badań mogących potwierdzić lub wykluczyć osteoporozę i ocenić ryzyko zachorowania (wykonywane pacjentom od 17 roku życia). Dawka promieniowania jest minimalna. Według procedur WHO densytometria kręgosłupa i szyjek kości udowych umożliwia ocenę ryzyka złamań i podjęcie decyzji o leczeniu osteoporozy . Badania densytometryczne przedramienia lub  pięty są jedynie badaniami przesiewowymi służącymi profilaktyce i wyłonieniu pacjentów zagrożonych osteoporozą a nie ich leczeniu. Densytometria kręgosłupa najlepiej ocenia wczesne zmiany okołomenopauzalnych, których nie widać w szyjce kości udowej. Badanie szyjki ocenia ryzyko złamań kości długich. Pełne badanie densytometryczne obejmuje kręgosłup lędźwiowy i szyjki kości udowych. O zakresie badania decyduje lekarz specjalista.

Badania wykonywane są na podstawie  gęstości mineralnej kości:

  • kręgów lędźwiowych
  • szyjki kości udowej

Kto powinien się zgłosić na densytometrię?

Kobiety:

  • po 65 roku życia, mężczyźni po 70 roku życia
  • po menopauzie z czynnikami ryzyka osteoporozy
  • przed rozpoczęciem terapii hormonalnej
  • w trakcie leczenia celem monitorowania terapii
  • pacjentki, u których przerwano hormonalną terapię zastępczą

Osoby z grupy ryzyka, niezależnie od płci:

  • z osteoporoza w wywiadzie rodzinnym
  • w celu monitorowanie leczenia osteoporozy
  • u których zdarzają się złamania kości występujące po minimalnych urazach
  • których tryb życia związany jest z przedłużającym się unieruchomienie (ponad miesiąc)
  • cierpiące na choroby endokrynologiczne:

           – cukrzyca, zespół Cushinga
           – nadczynność tarczycy, nadczynność przytarczyc

  • cierpiące na choroby reumatologiczne:

           – reumatoidalne zapalenie stawów
           – zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa
           – toczeń rumieniowaty

  • długotrwale przyjmujące  leki: kortykosteroidów, przeciwzakrzepowych, hormonów tarczycy, przeciwpadaczkowych, przeciwwrzodowych
  • cierpiące na choroby nerek, poddawane dializoterapii, chemioterapi
  • nieprawidłowy lub wątpliwy wynik badania przesiewowego wykonanego małym niestacjonarnym aparatem
  • z nadciśnieniem tętniczym leczonym blokerami wapnia